U martu 1968., studenti su u Francuskoj započeli proteste sa zahtjevom za reformom Univerziteta,
a nastavili su tražeći promjene u većini oblasti društva.
Studenti su se širom svijeta te '68 digli protiv najvećih zala i snaga savremenog svijeta:
kapitalizma, imperijalizma, neokolonijalizma, i staljinizma.
'68 je trajala 400 dana (od decembra '67 do početka '69); obuhvatila je sve države svijeta, izuzev Australije; ubijeno je najmanje 239 studenata, a ranjeno preko 5.000.
Uhapšeno je oko 20000 studenata, a policija i vojska zauzeli su preko 500 fakulteta.

Danas, četrdeset godina poslije, lideri studentske revolucije su vodeći evropski i svjetski političari i intelektualci.

Prije 11 godina Biljana Plavšić je odlučila da raspusti Skupštinu RS i time se suočila sa teškim napadima svoje tadašnje stranke.
Podršku su joj dali studenti, radnici, nezaposleni, invalidi, protestima i javnim okupljanjima ispred javnih institucija.
Uspjela je u svom naumu upravo zbog podrške javnosti.
Ubrzo je Miloradu Dodiku, čija je partija SNSD tada imala dva poslanika u Parlamentu, dala mandat za sastavljanje Vlade.

Danas SNSD u Parlamentu RS ima natpolovičnu većinu.

Zamislite, kako bi prošli Biljana Plavšić i Milorad Dodik, da se  okupljanja nisu mogla organizovati ispred javnih institucija i da su ih morali prijaviti pet dana ranije policiji i gradskim vlastima.

Zamislite, 40 godina poslije ’68 i 11 godina nakon Biljine revolucije ?

Nezamislivo….